Είναι κατάλληλος άνδρας για γάμο και οικογένεια;

17 Ιανουαρίου 2018

Η Μυρτώ, αναγνώστριά μας από την Κοζάνη αναρωτιέται:

Πώς μπορώ να καταλάβω εάν ένας άνδρας είναι κατάλληλος για γάμο και οικογένεια;

Αναζητήσαμε απάντηση στο ερώτημά σας σε ένα κείμενο του ψυχιάτρου, Ιάκωβου Μαρτίδη. Διαβάστε το και εσείς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Έχει συγκεντρωμένα όλα τα βασικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μάλλον δεν γεννήθηκαν για οικογένεια και γάμο...



Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εξόχως χειριστικοί με έντονα ναρκισσιστικά στοιχεία που εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους γύρω τους συστηματικά.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα στο να κατανοήσουν τις θέσεις και τις ανάγκες των άλλων, δυσκολεύονται να υποχωρήσουν, να συμβιβαστούν να συγχωρέσουν αλλά και να ζητήσουν συγνώμη. Χρησιμοποιούν τους άλλους και εν γένει έχουν μεγάλη δυσκολία στο να εναρμονίσουν τις δικές τους επιθυμίες και ανάγκες με αυτές του διπλανού τους. Θυμώνουν με απίστευτη δυσκολία όταν δεν ικανοποιούνται τα θέλω τους και οι απαιτήσεις τους που πολλές φορές είναι υπερβολικές ή και παράλογες.

Ακατάλληλοι για γάμο είναι και όσοι πιέζονται υπέρμετρα από την ανάληψη ευθυνών ή αρνούνται συστηματικά να αναλάβουν ευθύνες.

Ακόμα μπορεί να τις αναλαμβάνουν σχετικά εύκολα αλλά να δυσκολεύονται να τις φέρουν εις πέρας με συνέπεια. Αυτοί οι άνθρωποι προβάλλουν με ευκολία την ευθύνη στους άλλους, κατηγορούν και είναι μονίμως επικριτικοί.

Υπάρχει βέβαια και η δυσκολία δέσμευσης.

Η δέσμευση είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για τη συνοχή της σχέσης και την ασφάλεια –κυρίως – την ψυχολογική- όλης της οικογένειας. Χωρίς δέσμευση, οι φυγόκεντρες δυνάμεις που δεν είναι και λίγες θα διαλύσουν την οικογένεια. Χωρίς δέσμευση, γάμος δεν υπάρχει.

Ο υπέρμετρα ζηλιάρης άνθρωπος...

Συνήθως ο ζηλιάρης σύζυγος δε χρειάζεται κάποιον ουσιαστικό λόγο για να ζηλέψει. Η αιτία βρίσκεται μέσα του και όχι στη συμπεριφορά του άλλου. Δε μιλώ βέβαια για τις περιπτώσεις όπου πραγματικά δίνεται δικαίωμα για ζηλοτυπία. Σχεδόν πάντα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και φοβάται περιμένωντας την απόρριψη του συζύγου. Χωρίς να το καταλαβαίνει με τη συμπεριφορά του δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να δημιουργηθούν εστίες ζήλιας. Η ζήλια διαβρώνει τις ανθρώπινες σχέσεις και ιδίως τις συζυγικές. Αν βέβαια η ζήλια ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια , τότε μιλάμε για παθολογική ζήλια. Και οι ενέργειες του συζύγου που βασανίζεται από παθολογική ζήλια προκαλούν στο σύντροφό του αυτή ακριβώς την απορριπτική συμπεριφορά.

Η απορριπτική συμπεριφορά αυξάνει την καχυποψία και τη ζήλια του με αποτέλεσμα να γίνει ακόμα πιο επιθετικός και να κατηγορεί τον σύντροφό του για ανύπαρκτα θέματα.

 

Από το βιβλίο "Η αγάπη στην πρίζα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.


ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ